Bezoek verslag Ethiopië van 28 februari tot 7 maart 2005.

este vrienden en vriendinnen.

 
 
 
 
Judy en ik zijn weer heel terug na een enerverend bezoek aan Ethiopië. Wij hebben daar voornamelijk ons project: Save Heaven ass. bezocht in de hoofdstad Addis Abeba. Na een goede heenreis vanaf Schiphol werden wij opgehaald van het vliegveld Bole in Addis door Lena,de manager van Save Heaven en door Haile die in ons bestuur de steun en toeverlaat is en ons vrouwelijk management ondersteunt. Ons hotel,het Ararat Hotel is in Addis op ca. 15 min taxi afstand van S.H.men kende ons nog en werden met open armen ontvangen.

 
 
 
 
 
De volgende morgen werden wij opgehaald door Lena en zijn samen met koffers vol kleding, dekens en allerlei zaken voor het huis en kinderen, per gammele taxi vertrokken. Ik had al weinig vertrouwen in de taxi, welke naar onze maatstaven al lang naar de sloop had gemoeten, en ja hoor, ca 1,5 km voordat wij bij SH waren hadden wij een lekke band en de motor stopte ermee. We rekenden af, 10 biir= ca 1 euro en moesten de taxi eenzaam achterlaten. Leuke eerste ervaring voor Judy! Gelukkig stonden er meteen 3 - 4 jonge sterke mannen klaar om onze spullen te dragen, en om een fooitje te verdienen natuurlijk. Lopend zijn we over de hobbel weg verder gegaan en na ongeveer 15 min in het warme Ethiopië van nu, 26 graden, aangekomen bij ons huis.

 
 
 
 
Daar werden we zeer enthousiast ontvangen door mooi aangeklede , schone, lachende, blije kinderen. Ze vlogen ons om de hals en waren goed door Lena voorbereid dat dit keer ook Judy mee zou komen. Mita, de zuster van Lena, de kokkin en de wacht, allen stonden er glimmend bij.

 
 
 
 
Het huis was opgeknapt door de huisbaas nadat wij een kleine huurverhoging hadden geaccepteerd. We hebben nu een douche (alleen koud water), alle deuren en ramen kunnen nu open en dicht en enkele ook op slot, de muren zijn geschilderd en het geheel zag er zeer mooi uit.

 
 
 
 
Grote spandoeken hingen aan de muur met welkom Judy en Henk, wat ons erg goed deed. Het uitpakken van de koffers is altijd een spannende ervaring, wie wat past en wie wat krijgt. Gelukkig was er voor ieder iets bij, ook voor de dames die graag wat moderne kleding uit europa willen dragen en die ook eengeurtje erg op prijs stellen.
 
 
 
 
 
Na het uitpakken begon uiteraard de koffie ceremonie die meer dan een uur duurt en waarbij men koffiebonen in de huiskamer op een houtskool vuurtje brand en vervolgens de bonen fijn stampt om met heet water de koffie opgiet. Met popcorn, wat daar een lekkernij is, en brood was dit een hele gezellige tijd.

 
 
 
 
Nadat we het huis onderzocht hadden en de noden geïnventariseerd, hebben we heerlijk met de kinderen gespeeld . Judy met het springtouw en ik met de voetbal hebben we ons goed vermaakt met de kids. Ook had Judy bellenblaas spullen meegenomen wat grote hilariteit bracht. We hebben een fijne middag gehad en voldaan teruggekeerd naar het Hotel waar we uitgeput de avond verder hebben doorgebracht.

 
 
 
 
 
 
De volgende dag moesten er natuurlijk allerlei zaken worden geregeld, geld wisselen, papierwinkel van de NGO bespreken enz enz. Henk bekijkt de cijfers van alle kinderen en deelt natuurlijk veel snoep uit. Wij zijn inkopen gaan doen en hebben een grote kast met 12 eigen vakken voor de kinderen aangeschaft. Na veel onderhandelingen een goede prijs bedongen maar toen wij de kast wilden laten afleveren moest er weer aanvullend worden betaald, opladen, extra kosten, kast op de vrachtauto vasthouden, lossen bij het huis etc.etc. Lena schaamde zich dood voor de inhaligheid van haar landgenoten maar uiteindelijk is de kast goed in huis geïnstalleerd. Wij hebben ook een TV aangeschaft. Judy vond dit een goed idee want de kinderen zijn altijd thuis. Zij komen van school en moeten dan thuis blijven, huiswerk maken en spelen in de tuin. Voor de oudere kinderen is dit wel moeilijk, die willen meer de vrijheid maar dat is helaas in de buurt veel te gevaarlijk. Nu hebben ze een TV wat extra vertier geeft, geen MTV of CNN maar 2 “echte” Ethiopische zenders!

 
 
 
 
We zijn ook naar de Mercato geweest,dit is de grootste markt van Afrika. Duizenden mensen en wij als enige blanken. Judy moest wel even wennen,vooral aan de confrontatie met veel bedelende kinderen en invalide mensen die in lompen gekleed en er meestal zeer slecht verzorgt zijn. We hebben daar o.a. nieuwe schoenen voor de kinderen gekocht, leuke sportschoenen voor 60 birr, ca 6 euro per stuk. Het uitdelen van de schoenen is ook altijd een feest. Ze krijgen pas nieuwe schoenen als de oude versleten zijn. Als ze 2 paar goede schoenen hebben loop je het risico dat ze 1 paar verkopen en dat is niet de bedoeling! We hebben al meegemaakt dat een oudere jongen de mooie handdoeken die we gegeven hebben stiekem had verkocht en van de opbrengst naar de videotheek ging om ondeugende films te bekijken. We leren dus om ze niet teveel te geven want ze vallen in de omgeving al op door hun verzorgde uiterlijk en kleding.

 

 
 
 
 
De kinderen willen graag hun leer-resultaten aan ons laten zien en staan keurig in de rij met hun boekjes die wij zeer serieus bekijken en ze complimenteren met hun , meestal, goede resultaten. Ze glimmen dan van oor tot oor !

 
 
 
 
 
Men is gewend dat als wij er zijn we ook een dagje uit gaan. Dit keer hebben we in een restaurant geluncht met Coca Cola en hun lokale voedsel. Een geweldig gezicht hoe die kleine zwarte koppies genieten van een beetje luxe. Daarna zijn we naar het enige kleine pretparkje gegaan in de gehuurde bus. De kinderen waren door het dolle heen bij de aanblik van de glijbaan, het springkussen enz. Het was er wel wat druk want er was een andere hulporganisatie met drie bussen vol straatkinderen die zich niet allemaal even rustig gedroegen, wat begrijpelijk was.
Na een intensieve middag met ter afsluiting een ijsje zijn we weer naar huis gegaan waar de kinderen uitgeput onderuit gingen.lokale Kerk gemeente geweest om de oudsten te bedanken voor hun inspanningen om de kinderen bijbelles te geven. Men vroeg ons eenvoudige Engelstalige video films met bijbelverhalen mee te brengen om de kinderen met beelden en verhalen wat makkelijker het evangelie te laten begrijpen.
 
 
 
 
 
Wij zijn een dag op bezoek geweest in Debre Zeit, ca 1 uur rijden van Addis waar we o.a. de Genesis Farm bezochten. Deze Farm houd duizenden kippen, heeft tientallen koeien en veel landbouwactiviteiten Ik was hier al 3 keer te gast geweest en werd door vele werknemers gastvrij ontvangen .Gert van Putten,is de stimulator en coach van deze Farm die werkt vanuit de Nederlandse stichting Double Harvest. Men geeft hier ca 250 mensen werk en brengt ze in contact met het Evangelie, vandaar de naam Double Harvest.
Wij hebben ook de moeder van onze managers Lena en Mita bezocht die in een eenvoudige woning ons wederom met een koffie ceremonie gastvrij ontving en zeer dankbaar was voor de baan en zekerheid die we de beide dames bieden in SH. Zondag middag werden we opgehaald door Haile en zijn vrouw om een gezamenlijk diner te hebben met echte Ethiopische dans groepen.

 
 
 
 
Na een emotioneel afscheid van de kinderen en het management zijn we zondag avond vertrokken met een bomvolle vlucht naar Amsterdam waar wij als haringen in een ton moesten zitten en helaas een niet al te beste plek hadden.
 
 
Enigszins gammel maar voldaan maandag morgen aangekomen en verkouden vanwege de grote temperatuurswisseling weer thuis waar we onze eigen kinderen gezond en wel aantroffen.
 
 
Groetjes,
 
Henk en Judy.
mizrach 2006

 

Onderwijs Accomodatie De wijk Nieuws