Beste vrienden van Save Heaven,

Het is alweer enig tijd geleden dat ik jullie heb geïnformeerd over het wel en wee van onze stichting. Begin April ben ik op bezoek geweest in Addis bij ons tehuis. Ik kan jullie melden dat de kinderen in goede gezondheid verkeren en altijd enorm blij zijn als we elkaar weer zien. De studie resultaten zijn uitstekend, wat een enorme opsteker is voor de leiding. Biniam en Bayu zijn beiden nr. 1 van hun klas en zijn er, met ons, zeer trots op. De overige kinderen hebben ruim voldoende resultaten.

Tijdens mijn bezoek is Kedist, het jongste meisje van 5 spontaan flauwgevallen op school. In paniek is zij naar een ziekenhuis gebracht waar 5 vrouwen, inclusief haar lerares, huilend om haar heen stonden. De dokter kwam gelukkig snel en bracht haar weer bij kennis en kalmeerde ook de dames. Gelukkig knapte ze hierna weer snel op en heeft ze na wat rust, hier geen nadelige gevolgen van ondervonden. Een ziekenhuis bezoek is een hele belevenis, wachten, wachten, wachten en veel mensen die geduldig wachten..het kost gauw een halve dag voor een bezoekje. Wij hebben de volgende dag nog een bezoek gebracht, ter controle, bij een prive ziekenhuis en gelukkig was Kedist weer geheel op orde. I.v.m. de lange wachttijd ben ik wat in de omgeving gaan wandelen met Hailelu en Beti , die mee mochten naar het ziekenhuis. Bij straat verkopers voor beiden een geweldige zonnebril gekocht voor 1 euro en een lekker ijsje op een terrasje gegeten. We waren helemaal uit! Ook voor de “zieke” Kedist een reuze zonnebril meegenomen die ze vol trots droeg.


I.v.m. het goede gedrag van de kinderen en de goede school resultaten zijn ze zeer verwend door ze een dagje mee uit te nemen naar het warme zwembad in het Hilton Hotel.

Na een drankje vooraf, langs de weg bij een klein restaurant, waar we met een invasie van 20 mensen binnen kwamen, werden we het Hilton binnen gelaten. De portier liet de kleinste voorop lopen en in colonne liepen we vol trots door het Hilton, nagekeken door de “deftige” gasten in het hotel. Het werd en heerlijke dag.

Helaas hebben we ook minder goed nieuws. De kokkin en de schoonmaakster  hebben aangegeven dat ze een andere baan willen zoeken aangezien ze de verantwoordelijkheid, die een weeshuis natuurlijk met zich meebrengt, niet meer konden en wilden opbrengen. Lina, onze manager, is nu hard op zoek naar goede behulpzame en vervangende krachten, wat niet eenvoudig is.

Tijdens mijn bezoek overleed ook de vader van onze boekhouder. Ik ben op condoleance bezoek geweest bij de weduwe waar ik een tiental huilende vrouwen aantrof. Lina en haar zuster Mita gingen ook zwaar gesluierd mee en begonnen spontaan te huilen. Dit is de gewoonte en geeft aan dat je mee leeft. Gelukkig werd van mij niet verwacht dat ik meehuilde.

Onze Toyota Corolla, 1992, staat helaas op instorten. Door de erbarmelijke wegen slijt de auto erg hard. Wij hebben de motor al eens laten reserveren maar de vering, banden, schokdempers e.d., die ook reeds enige malen zijn vervangen dreigen het nu weer te begeven, net als het kardan wat kraakt  en zo nog wat meer. Dankzij het drukke verkeer zitten er ook deuken aan diverse kanten. We moeten echt gaan denken aan een andere auto.

Om het tehuis te bekostigen hebben we regelmatig instroom van giften nodig. Helaas zijn de giften de afgelopen periode, uiteraard door de economische crisis, enorm terug gelopen.

In Ethiopië is men gewend aan crisis dus die begrijpen onze problemen niet, jullie zijn toch rijk……

Het is alweer enige tijd geleden dat ik jullie om giften heb verzocht. Bij deze, het is hard nodig voor de “normale” uitgaven en tevens moeten we sparen voor een vervangende auto, die onontbeerlijk is om de kinderen te vervoeren bij calamiteiten en Lina het tehuis en kantoor te kunnen laten bezoeken aangezien ze per openbaar vervoer teveel tijd kwijt is (4-5 u per dag) om daar haar werk te doen.

 

Hartelijk groeten en mede namens de kinderen, dank voor jullie meeleven en bijdragen.

 

Henk Oost.

Onderwijs Accomodatie De wijk Nieuws